تبلیغات
شـــب شـــعـر - مطالب ابر عکسهای فروغ فرخزاد
 
بهترین شعرهایی که می خونم...

فروغ فرخزاد

نوشته شده توسط :علیرضا
دوشنبه 24 بهمن 1390-04:29 ب.ظ



آن کلاغی که پرید
از فراز سر ما

و فرو رفت در اندیشهء آشفته ی ابری ولگرد

و صدایش همچون نیزه ی کوتاهی . پهنای افق را پیمود

خبر ما را با خود خواهد برد به شهر




همه میدانند

همه میدانند

که من و تو از آن روزنه ی سرد عبوس

باغ را دیدیم

و از آن شاخه ی بازیگر دور از دست

سیب را چیدیم

همه میترسند

همه میترسند ، اما من و تو

به چراغ و آب و آینه پیوستیم

و نترسیدیم



سخن از پیوند سست دو نام
و همآغوشی در اوراق کهنه یک دفتر نیست
سخن از گیسوی خوشبخت منست
با شقایقهای سوخته بوسه تو
و صمیمیت تن هامان ، در طراری
و درخشیدن عریانمان
مثل فلس ماهی ها در آب
سخن از زندگی نقره ای آوازیست
که سحر گاهان فوارهء کوچک میخواند



ما در آن جنگل سبزسیال

شبی از خرگوشان وحشی

و در آن دریای مضطرب خونسرد

از صدف های پر از مروارید

و در آن کوه غریب فاتح

از عقابان وان پرسیدیم

که چه باید کرد




همه میدانند

همه میدانند

ما به خواب سرد و ساکت سیمرغان ، ره یافته ایم

ما حقیقت را در باغچه پیدا کردیم

در نگاه شرم آگین گلی گمنام

و بقا را در یک لحظهء نامحدود

که دو خورشید به هم خیره شدند




سخن از پچ پچ ترسانی در ظلمت نیست

سخن از روزست و پنجره های باز

و هوای تازه

و اجاقی که در آن اشیا ی بیهده میسوزند

و زمینی که ز کشتی دیگر بارور است

و تولد و تکامل و غرور

سخن از دستان عاشق ماست

که پلی از پیغام عطر و نور و نسیم

بر فراز شبها ساخته اند

به چمنزار بیا

به چمنزار بزرگ

و صدایم کن ، از پشت نفس های گل ابریشم

همچنان آهو که جفتش را




پرده ها از بغضی پنهانی سرشارند

و کبوترهای معصوم

از بلندی های برج سپید خود

به زمین مینگرند

پ.ن:
امروز 24 بهمن، سالروز درگذشت فروغ فرخزاد هست.
یادش گرامی




نظرات() 

فروغ فرخ زاد

نوشته شده توسط :علیرضا
سه شنبه 15 شهریور 1390-10:34 ب.ظ




عکس فروغ فرخزاد


شــب تــیــره و ره دراز و مـن حـیـران
فـــانـــوس گـــرفـــتـــه او بــه راه مــن

بـر شـعـلـهٔ بـی شـکـیـب فـانـوسـش
وحــشــت زده مــی دود نــگــاه مــن

بر ما چه گذشت ؟ کس چه می داند
در بــســتــر ســبــزه هـای تـر دامـان

گـویـی کـه لـبـش بـه گـردنـم آویـخت
الـــمـــاس هـــزار بـــوســـهٔ ســـوزان

بر ما چه گذشت ؟ کس چه می داند
مــن او شــدم ، او خــروش دریــــاهـا

مــن بــوتــهٔ وحــشــی نــیــازی گـرم
او زمـــزمـــهٔ نـــســـیـــم صـــحــراهــا

مـــن تـــشـــنـــه مـــیـــان بـــازوان او
هــمــچـون عـلـفـی ز شـوق رویـیـدم

تــا عــطــر شــکــوفــه هـای لـرزان را
در جــام شــب شـکـفـتـه نـوشـیـدم

بـــاران ســتــاره ریــخــت بــر مــویــم
از شــاخــهٔ تــک درخــت خــامـوشـی

در بــســتــر ســبــزه هــای تـر دامـان
مـن مـانـدم و شـعـلـه های آغوشی

مـی تـرسـم از ایـن نـسـیـم بـی پروا
گــر بــا تــنــم ایــن چــنــیـن در آویـزد

تــرســم کــه ز پــیـکـرم مـیـان جـمـع
عـــطـــر عــلــف فــشــرده بــرخــیــزد


فروغ فرخ‌زاد - ترس





نظرات() 

فروغ فرخزاد

نوشته شده توسط :علیرضا
جمعه 9 اردیبهشت 1390-07:28 ب.ظ


من به تو خندیدم

     چونکه می دانستم

           تو به چه دلهره از باغچه همسایه

                                                سیب را دزدیدی!

پدرم از پی تو تند دوید.

       و نمی دانستی که

              باغبان باغچه همسایه

                             پدر پیر من است!!

من به تو خندیدم

       تا که با خنده خود

            پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم

بغض چشمان تو لیک،

         لرزه انداخت به دستان من و

                سیب دندان زده از دست من افتاد به خاک!

دل من گفت برو


    چون نمی خواست به خاطر بسپارد


                                        گریه تلخ تو را...

و من رفتم و هنوز

            سالها هست که در ذهن من آرام ،

                                                              آرام...

حیرت و بغض نگاه تو تکرار کنان

                                  می دهد آزارم

                       و من اندیشه کنان غرق این پندارم  

که چه میشد اگر باغچه ی خانه ی ما سیب نداشت . . .



از فروغ فرخ زاد





نظرات() 

فروغ فرخ زاد

نوشته شده توسط :علیرضا
چهارشنبه 1 دی 1389-09:39 ب.ظ

فروغ فرخزاد


تو را می خواهم و دانم که هرگز

به کام دل در آغوشت نگیرم

تویی آن آسمان صاف و روشن

من این کنج قفس ، مرغی اسیرم

زپشت میله های سرد و تیره

نگاه حسرتم حیران به رویت

در این فکرم که دستی پیش آید

و من ناگه گشایم پر به سویت

در این فکرم که در یک لحظه غفلت

از این زندان خاموش پر بگیرم

به چشم مرد زندانبان بخندم

کنارت زندگی از سر بگیرم

در این فکرم من و دانم که هرگز

مرا یارای رفتن زین قفس نیست

اگر هم مرد زندانبان بخواهد

دگر از بهر پروازم نفس نیست

زپشت میله ها هر صبح روشن

نگاه کودکی خندد به رویم

چو من سر می کنم آواز شادی

لبش با بوسه می آید به سویم

اگر ای آسمان ، خواهم که یک روز

از این زندان خاموش پر بگیرم

به چشم کودک گریان چه گویم

زمن بگذر ، که من مرغی اسیرم

من آن شمعم که با سوز دلِ خویش

فروزان می کنم ویرانه ای را

اگر خواهم که خواموشی گزینم

پریشان می کنم کاشانه ای را


از: فروغ فرخزاد

      

پ.ن:

بیش از 10 عکس از فروغ فرخزاد برای دیدن بر ادامه مطلب کلیک کنید




ادامه مطلب


نظرات() 




درباره وبلاگ:



آرشیو:


طبقه بندی:


آخرین پستها:


پیوندها:


نویسندگان:


ابر برچسبها:


آمار وبلاگ:







The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox