تبلیغات
شـــب شـــعـر - مطالب ملك الشعرای بهار
 
بهترین شعرهایی که می خونم...

ملک الشعرای بهار

نوشته شده توسط :علیرضا
چهارشنبه 3 فروردین 1390-08:15 ب.ظ



من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید
قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید

فصل گل می گذرد هم نفسان بهر خدا
بنشینید به باغی و مرا یاد کنید

عندلیبان گل سوری به چمن کرد ورود
بهر شاد باش قدومش همه فریاد کنید

یاد از این مرغ گرفتارکنید ای مرغان
چو تماشای گل و لاله و شمشاد کنید

هر که دارد ز شما مرغ اسیری به قفس
برده در باغ و یاد منش  آزاد کنید

آشیان من بیچاره اگر سوخت چه باک
فکر ویران شدن خانه  صیاد کنید

شمع اگر کشته شد از یاد مدارید عجب
یاد پروانه هستی شده بر باد کنید

بیستون بر سر راه است مبادا از شیرین
خبری گفته و غمگین دل فرهاد کنید

جور و بیداد کند عمر جوانان  کوتاه
ای بزرگان وطن بهر خدا داد کنید

گر شد از جور شما خانه موری ویران
خانه خویش محال است که آباد کنید

کنج ویرانه زندان شد اگر سهم بهار
شکر آزادی و آن گنج خدا داد  کنید

از: ملک الشعرای بهار





نظرات() 

ملک الشعرای بهار

نوشته شده توسط :علیرضا
دوشنبه 27 دی 1389-02:51 ق.ظ


به اصفهان رو که تا بنگری بهشت ثانی
به زنده رودش سلامی ز چشم ما رسانی
ببر از وفا کنار جلفا به گل چهرگان سلام ما را
شهر پر شکوه قصر چلستون کن گذر به چارباغش
گر شد از کفت یار بی وفا کن کنار پل سراغش
بنشین در کریاس یاد شاه عباس بستان از دلبر می
بستان پی در پی می از دست وی تا کی تا بتوانی
ساعتی در جهان خرم بودن بی غم بودن بی غم بودن
با بتی دلستان همدم بودن محرم بودن با هم بودن
ای بت اصفهان زان شراب جلفا ساغری در ده ما را
ما غریبیم ای مه بر غریبان رحمی کن خدا را

از: ملک الشعرای بهار

پ.ن:
دردوره تبعید ملك الشعرای بهار به اصفهان بهار تصمیم میگیرد شعری در وصف اصفهان بسراید. این تصمیم، مقارن باسفر علی اكبر خان شهنازی به اصفهان میشود. بهار از شهنازی سوال میكند كه آیا آهنگی دارد تا برآن شعری بسراید؟ وشهنازی در جواب میگوید كه رنگی به تازگی در بیات اصفهان ساخته است كه میشود آن را سنگین تر اجرا نمود. ملك الشعرای بهار هم میپذیرد و شعری بر آن میگذارد كه بند اولش چنین است: "به اصفهان رو كه تا بنگری بهشت ثانی" بعد از ساختن این تصنیف، آن را برای اجرا در اختیار تاج اصفهانی میگذارند و این شاهكار پدید می آید.

   "به اصفهان رو" با صدای زنده یاد استاد "تاج اصفهانی" 





نظرات() 

ملک الشعرای بهار

نوشته شده توسط :علیرضا
پنجشنبه 25 آذر 1389-07:48 ب.ظ


در محرّم ، اهل ری خود را دگرگون می كنند

                                 از زمین آه و فغان را زیب گردون می كنند


گاه عریان گشته با زنجیر میكوبند پشت

                                 گه كفن پوشیده ،‌ فرق خویش پرخون می كنند


گه به یاد تشنه كامان زمین كربلا

                                 جویبار دیده را از گریه جیحون می كنند


وز دروغ كهنه ی « یا لیتنا كنّا معك»

                                 شاه دین را كوك و زینب را جگرخون می كنند


خادم شمر كنونی گشته، وانگه ناله ها

                                 با دو صد لعنت ز دست شمر ملعون می كنند


بر “یزید” زنده میگویند هر دم، صد مجیز

                                 پس شماتت بر یزید مرده ی دون می كنند


پیش ایشان صد عبیدالله سر پا، وین گروه

                                 ناله از دست “عبیدالله مدفون” می كنند


حق گواه است، ار محمد زنده گردد ورعلی

                               هر دو را تسلیم نوّاب همایون می كنند


آید از دروازه ی شمران اگر روزی حسین،

                               شامش از دروازه ی دولاب بیرون می كنند


حضرت عباس اگر آید پی یك جرعه آب،

                               مشك او را در دم دروازه وارون می كنند


گر علی اصغر بیاید بر در دكانشان

                               درد و پول آن طفل را یك پول مغبون می كنند


ور علی اكبر بخواهد یاری از این كوفیان،

                                روز پنهان گشته، شب بر وی شبیخون می كنند


لیک اگر زین ناکسان خانم بخواهد ابن سعد

                                 خانم ار پیدا نشد، دعوت ز خاتون میکنند


گر یزید مقتدر پا بر سر ایشان نهد،

                                 خاك پایش را به آب دیده معجون می كنند


سندی شاهک بر زهادشان پیغمبر است

                                  هی نشسته لعن بر هارون و مامون میکنند


خود اسیرانند در بند جفای ظالمان

                                  بر اسیران عرب این نوحه ها چون می كنند؟


از :ملک الشعرای بهار





نظرات() 




درباره وبلاگ:



آرشیو:


طبقه بندی:


آخرین پستها:


پیوندها:


نویسندگان:


ابر برچسبها:


آمار وبلاگ:







The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox