بهترین شعرهایی که می خونم...

فریدون مشیری

نوشته شده توسط :علیرضا
چهارشنبه 7 فروردین 1392-06:38 ب.ظ



بگذار ، که بر شاخه این صبح دلاویز

بنشینم و از عشق سرودی بسرایم .

آنگاه ، به صد شوق ، چو مرغان سبکبال ،

                             پر گیرم ازین بام و به سوی تو بیایم


خورشید از آن دور ، از آن قله پر برف

آغوش کند باز ،       

           همه مهر ،

                      همه ناز


سیمرغ طلایی پرو بالی ست که چون من

                           از لانه برون آمده ، دارد سر پرواز

پرواز به آنجا که نشاط است و امیدست

               پرواز به آنجا که سرود است و سرورست .

آنجا که ، سراپای تو ، در روشنی صبح

               رویای شرابی ست که در جام بلور است .

آنجا که سحر ، گونه گلگون تو در خواب

           از بوسه خورشید ، چو برگ گل ناز است ،

آنجا که من از روزن هر اختر شبگرد ،

            چشمم به تماشا و تمنای تو باز است !


من نیز چو خورشید ، دلم زنده به عشق است .

راه دل خود را ، نتوانم که نپویم

         هر صبح ، در آیینه جادویی خورشید

                   چون می نگرم ، او همه من ، من همه اویم !

او ، روشنی و گرمی بازار وجود است .

              در سینه من نیز ، دلی گرم تر از اوست .

او یک سرآسوده به بالین ننهادست

               من نیز به سر می دوم اندر طلب دوست .

ما هردو ، در این صبح طربناک بهاری

             از خلوت و خاموشی شب ، پا به فراریم

ما هر دو ، در آغوش پر از مهر طبیعت

             با دیده جان ، محو تماشای بهاریم .

ما ، آتش افتاده به نیزار ملالیم ،

   ما عاشق نوریم و سروریم و صفاییم ،

                  بگذار که  سرمست و غزل خوانمن و خورشید :
          

                                        بالی بگشاییم و به سوی تو بیاییم .


از فریدون مشیری




نظرات() 




درباره وبلاگ:



آرشیو:


طبقه بندی:


آخرین پستها:


پیوندها:


نویسندگان:


ابر برچسبها:


آمار وبلاگ:







The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic