بهترین شعرهایی که می خونم...

نصرت رحمانی

نوشته شده توسط :علیرضا
جمعه 23 اردیبهشت 1390-09:33 ب.ظ


 مادر منشین چشم به ره
                                 برگذر امشب

بر خانه پر مهر تو
                           زین بعد نیایم

آسوده بیاران
               و مکن فکر پسر را

 بر حلقه این خانه دگر پنجه نسایم

با خواهر من نیز مگو :
                        او به کجا رفت

چون تازه جوان است و تحمل نتواند
                 با دایه بگو : نصرت ، مهمان رفیقیست

تا بستر من را سر ایوان نکشاند
                 فانوس به درگاه میاویز! عزیزم

تا دختر همسایه سر بام نخوابد
                 چون عهد در این باره نهادیم من و او

 فانوس چو روشن شود آنجا بشتابد

  پیراهن
         من را به در خانه بیاویز
                  تا مردم این شهر بدانند که ؟ بودم

جز راه شهیدان وطن ره نسپردم
                    جز نغمه آزادی شعری نسرودم

 اشعار مرا جمله به آن شاعره بسپار
               هر چند که کولی صفت از من برمیده است

او پاک چو دریاست تو ناپاک ندانش
                 گرگ دهن آلوده و یوسف ندریده
                                                             است

 به گونه او بوسه بزن عشق من او بود
              یک لاله وحشی بنشان بر سر مویش

 باری گله ای گر به دلت مانده ز دستش

 او عشق من است آه ...
                  میاور تو به رویش
 
 

 نصرت رحمانی




نظرات() 


نجمه شبیری
چهارشنبه 20 مهر 1390 10:05 ب.ظ
این یکی از زیباترین اشعار این شاعر خوبه.


درباره وبلاگ:



آرشیو:


طبقه بندی:


آخرین پستها:


پیوندها:


نویسندگان:


ابر برچسبها:


آمار وبلاگ:







The Theme Being Used Is MihanBlog Created By ThemeBox
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic